Waltz on Compostela Road

 

The day begins with the fall
And the night with your arms
And I’m slow to fall
And I am calmer in you
In you and the night music of the Philharmonic Orchestra
Because the net is sad and abandoned
On the arch of your fingers
I go this way and that
As well as the millennial resonance of opera
I’m drawn to the other side of time
To the other side of you
And another night
With the waltz of your arms
In the boundaries of fantasy and reality
I go to sleep.

|| Andisheh

والس در جاده‌ی کومپوستلا

روز با سقوط آغاز می‌شود
و شب با بازوانِ تو
و من که آرامم در سقوط
و آرام‌ترم در تو
در تو و نوای شبانه‌ی ارکستر فیلارمونیکت
هم‌چون نتی محزون و رها
بر آرشه‌ی انگشتانت
این سو و آن سو می‌روم
هم‌چون طنین هزارساله‌ی اوپرا
کشیده می‌شوم تا آن سوی زمان
تا آن سوی تنت
و شبی دیگر
با والسِ بازوانت
در مرز‌های خیال و واقعیت
به خواب می‌روم.

|| اندیشه